Archive for สิงหาคม, 2007

ปิดคอมพิวเตอร์เมื่อไม่ใช้ ประหยัดไฟได้ 7 พันล้าน

เรื่องง่ายๆ ที่เรารู้กันดีอยู่แล้วแต่ทำกันได้ไม่ค่อยจะสำเร็จนัก กลุ่ม Climate Savers Computing Initiative ซึ่งประกอบด้วยบริษัทไอทีชั้นนำในอุตสาหกรรม (เช่น กูเกิล อินเทล ไมโครซอฟท์ ฯลฯ)จำนวนมาก ได้ออกมาผลักดันแคมเปญการลดมลพิษและประหยัดพลังงานจากคอมพิวเตอร์

CSCI ใช้ตัวเลขนักศึกษาของสหรัฐเป็นฐานคำนวณ แบบย่อๆ ก็คือถ้านักศึกษาสหรัฐทั้งหมด 18 ล้านคนปิดคอมพิวเตอร์ หรือเข้าโหมด Sleep/Hibernate เมื่อไม่ใช้งาน จะประหยัดพลังงานได้ปีละ 2,300 ล้านกิโลวัตต์ต่อปี คิดเป็นเงิน 206 ล้านเหรียญ หรือเงินไทยประมาณ 7 พันล้านบาท

นอกจากสถานศึกษาแล้วก็ยังมีตัวเลขสำหรับบริษัท ถ้าพนักงานของบริษัทขนาดใหญ่ 10,000 คนเปิดคอมค้างคืนทิ้งไว้ จะเปลืองพลังงานคิดเป็นมูลค่า 165,000 เหรียญสหรัฐ (เงินไทย 5.5 ล้าน) และปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ออกสู่บรรยากาศ 1,381 ตัน

credit : blognone

Advertisements

สิงหาคม 24, 2007 at 7:04 am 5 ของความคิดเห็น

yotsuba การ์ตูนน่ารักใสๆ ที่ใครหลายคนมองข้าม

มื่อหลายเดือนก่อน ได้มีโอกาสเข้าร้านการ์ตูนแบบจริงจังซักที
(ปกติจะแค่ยืนรอเพื่อนอยู่หน้าร้านเฉยๆ) เดินไปเจอหนังสือการ์ตูนเล่มนึง
เป็นลายเส้นที่ธรรมดามาก แต่ตัวการ์ตูนก็น่ารักมากด้วยเช่นกันyotsuba หนูเด๋อจอมป่วน

ชี้ให้เพื่อนดู บอกว่าอยากอ่าน คงจะน่ารักน่าดู
สุดท้ายก็น่ารักจริงๆ อ่านไปยิ้มไป บางทีหัวเราะออกมาจนเพื่อนหันมามอง 555

 yotsuba1.jpg

Yotsuba to! (โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน by เครือเนชั่น) เป็นผลงานของอ. Kiyohiko Azuma ฉบับภาษาอังกฤษออกมาได้ 7 เล่ม ส่วนภาษาไทยตอนนี้เป็นเล่มที่ 3 แล้ว 

เช้าอันสดใส ในเมืองเเห่งหนึ่ง เค้าลางเเห่งความชุลมุนเริ่มขึ้นเมื่อโยทสึบะ สาวน้อยติงต๊องสุดขั้วพร้อมด้วยคุณพ่อได้ย้ายมาอาศัย ความเเปลกใหม่ของสถานที่เเละสิ่งเเวดล้อมช่วยกระตุ้นต่อมความป่วนของโยทสึบะ เเละเหยื่อรายเเรกอันโอชะก็คือ 3 สาวพี่น้องที่อยู่ข้างบ้านนั่นเอง!!”

ชื่อเรื่อง Yotsuba to! หมายถึง “โยทสึบะ เเละ!” ซึ่งมาจากเนื้อหาที่เกี่ยวกับหนูน้อยโยทสึบะเเละ something รอบๆ ตัวนั่นเอง เป็นการนำเสนอมุมมองของเด็กน้อยอายุ 5 ขวบที่มีต่อโลกใบนี้ เเละเป็นมุมมองที่มีเพียงเด็กๆ เท่านั้นที่จะมองเห็นเเละรับรู้ได้ ตัวโยทสึบะเองเป็นเด็กที่สนุกได้กับทุกเรื่องเลย ทำให้พวกเราเห็นความสนุกสนานเเบบน่ารักๆ ของชีวิตเด็กธรรมดาๆ คนหนึ่งเเล้วก็อดอมยิ้มไปด้วยไม่ได้

ใครที่เครียดๆกับการเรียนการงาน หันมาหยิบการ์ตูนที่คนอื่นอาจจะหาว่าติ๊งต๊องเล่มนี้ลองอ่านดู แล้วคุณจะมีรอยยิ้มที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว ..

สิงหาคม 23, 2007 at 12:24 pm 3 ของความคิดเห็น

TrueAF4 ดี๊ด๊า ร้องเพลงแจม “โต๋” 3 เพลงรวด

เห็นหนุ่มสาวนักล่าฝัน TrueAF4 ทั้ง 5 ได้พบเกสต์คนพิเศษประจำสัปดาห์ “โต๋-ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร” แล้วชวนให้อิจฉาจริงๆ ค่ะ เพราะนอกจากจะได้เทคนิคการร้องดีๆ จากศิลปินมากฝีมือแล้ว โอกาสพิเศษอีกหนึ่งก็คือการได้ร่วมแจมร้องเพลงแบบ Exclusive สุดๆ แบบรวดเดียว 3 เพลงเพราะ ทั้งเพลงโจทย์ของหนุ่ม V9 “ฤดูที่แตกต่าง”, เพลงโปรดของ 2 นักล่าฝันสาว “ดาว” และ เพลงโจทย์ยอดฮิตของนายนัท อย่าง “รักเธอ” พูดได้เต็มปากว่าโอกาสแสนพิเศษแบบนี้หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้วจริงๆ

สาวๆ นอกจอเห็นแล้วก็ได้แต่ตาร้อนผ่าวๆ เลยล่ะ…อิจฉานะจ๊ะจะบอกให้!!

เราคนหนึ่งล่ะที่อิจฉา 555  >3<”’ ‘

credit : trueaf.truelife.com

สิงหาคม 23, 2007 at 7:30 am 2 ของความคิดเห็น

4 แสบหัวใสล่อ “ต้อล” ลงน้ำ!!

เป็นโรคกลัวน้ำ เอ้ย!! แพ้คลอรีนจนไม่กล้าลงน้ำ พอเห็นเพื่อนลั๊นลาว่ายน้ำกันทีหนุ่ม “ต้อล วันธงชัย V9” ก็ได้แต่นั่งมองตาปริบๆ อยู่ริมสระ เพื่อนๆ ทั้ง 4 เห็นแล้วสงสารก็เลยช่วยกันหลอกล่อ Oops!! หาวิธีชักชวนโน้มน้าวให้ลองดูสักครั้งเซ่!! แล้วจะรู้ว่ามันสนุกขนาดไหนพร้อมยื่นข้อเสนอและบริการสุดพิเศษพาล่องแพยาง(ที่กาต้อลเป็นคนเป่าเอง) 1 รอบโดยสัญญาจะไม่ให้เพื่อนต้อลเปียกน้ำแม้แต่นิดเดียว โอ้ว..เจอแผนนี้เข้าไปพี่ต้อลเลยใจอ่อนยอมลงแพอย่างว่าง่าย หารู้ไม่ว่าตัวเองตกเป็นเหยื่อซะแล้ว เพียงแค่ก้นหย่อนติดแพผองเพื่อนก็เริ่มปฏิบัติการโยกเยกทำเสียงขู่ให้ใจหายวาบจะตกมั๊ย จะตกมั๊ย อยู่เป็นระยะจนเจ้าตัวโวยวายถี่ยิ๊บจะลงๆ หึหึหึ ถ้ามันง่ายนักก็ไม่ใช่ 4 แสบแห่ง AF สิจ๊ะ พอลากแพใกล้จะถึงฝั่งให้คนนั่งตายใจพี่ท่านก็ขยับออกไม่ให้ลงต่อหน้าต่อตา และยิ่งเห็นแววตาหวาดกลัวเหล่าลิงก็ยิ่งได้ใจปล่อยหมัดเด็ด “อุ๊ย แพรั่ว!!” ให้ใจแป้วๆๆ งานนี้พอเกาะขอบได้พี่ต้อลก็รีบวิ่งก้นเปียกหนีขึ้นฝั่งอย่างไม่มีมองย้อนมา…โถๆ อย่างน้อยก็เอาไปพูดได้นะว่าครั้งหนึ่งเคยได้ลงน้ำบ้านแมกโนเลียส์แล้ว หึหึ…

อยากเห็นพะแพงใส่ชุดว่ายน้ำชัดๆกว่านี้อ๊ะ ><

credit : trueaf.truelife.com

สิงหาคม 22, 2007 at 8:40 pm 2 ของความคิดเห็น

เด็กหนอเด็ก ..

มีอะไรจะให้ดู
บอกได้คำเดียวว่า ฮา 555

credit : fwdder.com

สิงหาคม 22, 2007 at 5:54 pm 2 ของความคิดเห็น

Cool = Creative + Coke

  

หลายๆคนคงได้เห็นโฆษณาเครื่องดื่มน้ำดำยี่ห้อ Coke กันไปบ้างแล้ว
จะบอกว่า ดูครั้งแรกนั่งอึ้ง บวกกับยิ้มไปด้วย
อยากถามว่า ใครเป็นครีเอทีฟ และได้เงินไปเท่าไหร่ 555

ใครยังไม่ได้ดูก็ดูซะ !

credit : kosanathai.com

สิงหาคม 21, 2007 at 1:36 pm 2 ของความคิดเห็น

ต๊องแน่ฯ การ์ตูนต๊องๆที่มีสาระ

เมื่อก่อนไม่ค่อยมีเพื่อนผู้ชายมากนัก ก็เลยไม่เคยได้อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเท่าไหร่
แต่เดี๋ยวนี้ .. มีให้อ่านเยอะแยะเลย ผลพลอยได้จากเพื่อนพวกนี้แหละ

หนึ่งในการ์ตูนที่มันให้ลองอ่าน ก็มีเรื่องนี้แหละที่ถูกใจ และอยากแนะนำให้อ่านกัน

tong.jpg

ต๊องแน่! แต่อัจฉริยะเรียกพี่ เป็นเรื่องราวของ ครอบครัวพีส ครอบครัวนักประดิษฐ์ครอบครัวหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในย่านย่านทาคายาม่า ย่านการค้าแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น โดยพวกเขาก็จะนำสิ่งประดิษฐ์ที่ผลิตได้ออกมาขายในร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าของพวกเขาเอง ครอบครัวนี้ ก็มี พีส คังทาโร่ หัวหน้าครอบครัวและเป็นเจ้าของร้าน และเขาก็มี พีส เคนทาโร่ ลูกชายจอมขี้ลืมของเขาเป็นลูกมือ ถึงทั้ง2คนนั้นจะทะเลาะกันบ่อย แต่พวกเขาก็ช่วยกันสร้างสิ่งประดิษฐ์คอยให้บริการลูกค้าที่อยู่ในย่านนี้ (ส่วนผลลัพธ์ที่ได้นั้นไม่อาจรับประกันได้) และพวกเขาก็ยังมี “คุณแม่พีส” พีส M ซาจิโกะ เป็นคนคอยดูแลร้าน พีส โนริโกะ น้องสาวของเคนทาโร่ ถึงจะเล่นกีฬาไม่เก่ง แต่เธอก็เป็นผู้พัฒนาปัญญาประดิษฐ์ให้กับสินค้าของร้าน และ พีส โคสุเกะ น้องชายคนสุดท้องของเคนทาโร่ คอยให้กำลังใจด้วย 

ไม่เพียงแค่นั้น ก็ยังมีตัวละครตัวอื่นคอยให้ความหรรษาแก่เรื่องนี้ อย่าง ทาจิบานะ โมโมโกะ แฟนสาวของเคนทาโร่ อาสุมะ เรโกะ ลูกสาวของ บ.แอสคอม ซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญของร้านพีส ซึกิคาเงะ ไอ สปายสาวที่คอยจับตาดูร้านพีสอยู่ไม่ห่าง และ คายามะ มิโฮะ คุณครูประจำชั้นของเคนทาโร่ ที่คอยปวดเศียรเวียนเกล้ากับลูกศิษย์เจ้าปัญหาผู้นี้

งานลายเส้นดูเรียบง่าย น่ารัก ดูสะอาด ส่วนคาแร็กเตอร์ตัวละครโดยเฉพาะสมาชิกในครอบครัวพีสแต่ละคนนั้นล้วน มีคาแร็คเตอร์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตัวละครเด็กๆน่ารักมาก และตัวละครตัวอื่นๆก็สร้างสีสันได้พอควร ส่วนเนื้อเรื่องก็เป็นการ์ตูนจบในตอนเดียว(แต่บางทีตอนเดียวจบก็ปาไป 2-3ตอนย่อย โดยเฉพาะตอนที่เกี่ยวกับผจญภัย) มีความซับซ้อนของเนื้อเรื่องค่อนข้างน้อย ทำให้อ่านแล้วเข้าใจได้ง่าย และเรื่อยๆ แต่จะมีเล่มสุดท้ายเนี่ยแหละ ที่เป็นการเฉลยปริศนาทั้งหมดของครอบครัวพีส ที่ว่า ทำไมกองกำลังพิทักษ์โลกถึงต้องจับตาดูร้านพีส ทำไมเคนทาโร่ที่อัจฉริยะในงานประดิษฐ์กลับไม่สามารถจำอดีตของตัวเองในวัยเด็กได้ เป็นต้น ทำให้เราได้รู้ว่า จริงๆแล้วเรื่องนี้มันก็มีปริศนาแฝงอยู่ด้วยนะเนี่ย 

ถึงแม้ว่า มองดูโดยรวมจะคล้ายๆกับ โดราเอม่อน แต่ต่างกันตรงที่เรื่องนี้ยังใหม่กว่า(ประมาณปี1997)เน้นตลกมากกว่า แถม พื้นฐานคาแรคเตอร์ของตัวละครค่อนข้างต่างกัน และ สิ่งประดิษฐ์ของร้านพีสนั้น ก็จะมีหลักการทำงานโดยอธิบายทางหลักวิทยาศาสตร์ และ วิศวะกรรมเป็นหลัก ทำให้อ่านแล้วเชื่อถือได้ว่าสิ่งนั้นมันทำงานได้จริงๆ (แต่เรื่องจินตนาการ ก็ต้องยกให้กับโดราเอม่อนเค้าอ่ะนะ) 

การลำดับช่องนั้นดูแล้วสบายตาพออ่านง่าย บางช่องคำพูดก็เยอะไป ส่วนมุขตลกนั้นก็ถือว่าเป็นมุขที่สะอาด เพียงแต่จะหนักตรงมุขเจ็บตัว และ หลุดโลก เป็นส่วนมากทำให้อ่านได้เรื่อยๆ เพลิดเพลินดี มุขตลกนั้นก็ไม่ถือว่าขำมาก แต่ก็พอทำให้เราได้ยิ้มบ้างล่ะน่ะ

นอกจากจะได้ความเพลิดเพลิน และความรู้ทางวิทยาศาสตร์ (บ้าง) แล้ว แต่ก็ยังได้แฝงสาระและแนวคิดในการส่งเสริมความสัมพันธ์กันระหว่างเพื่อนและครอบครัว แม้ว่า เคนทาโร่หรือน้องๆของเขาจะสร้างความวุ่นวายให้กับพ่อ แม่ รวมถึงคนอื่นๆ แต่ พวกเขาก็เป็นคนที่ช่วยประสานรอยร้าวให้กับกลุ่มคนเหล่านั้น หรือไม่ก็ทำให้คนอื่นๆเขามีความสุขได้เหมือนกัน และบางตอนก็จะเห็นได้ว่า มีการเสริมแนวคิดความมีน้ำใจเป็นนักกีฬาด้วย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ถูกกันก็ตาม และอีกสิ่งหนึ่งที่ได้จากเรื่องนี้ก็คือ แนวคิดที่ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างถึงมันจะสมบูรณ์แบบ แต่ก็ย่อมมีจุดอ่อนอยู่เสมอ ดังเช่น สิ่งประดิษฐ์ของเคนทาโร่

อ้อ ลืมบอกไปว่าตอนนี้ออกมาครบ 24 เล่มแล้ว ไปเหมาที่แผงกันได้เลย !!

สิงหาคม 20, 2007 at 7:50 pm 2 ของความคิดเห็น

Older Posts


สิงหาคม 2007
พฤ อา
     
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

คลังเก็บ